اینبار در آسمان چندم سیر می کردی؟
که بارانی ام باز
خیس بارانی شده از تو
بارها گفتم این بار را از دوش من بردار
شانه های مخروبه تحمل اینهمه باریدن ندارند
فرو می ریزند
با نمی ازنماندن.
تو اما می توانستی شانه ام باشی
نوازشگر موهای خیسم
به هر جهت که خواستی بیارایی ام
یا هر وقت خوابم برد
رعد و برق بزنی به کابوسهام
حتا حاضرم با بارشی مختصر
اخلاق خشکم را
به گل و لایی بی خاصیت بدل کنی.
اما شانه هایم را...
توقع زیادی که نبود
فقط اندازه ی یک چتر میخواستم سایه ات بالای سرم ببارد.
برگشته ای
از حال و هوای رنگین کمانی ات پیداست
بارشی دلچسب بر چترهای رنگارنگ دلفریب داشته ای.
